Schotse whisky wordt ingedeeld in vijf regio's. Die indeling is deels juridisch, deels traditie — en ze zegt minder over de smaak dan mensen denken.
Speyside
De dichtstbevolkte whiskyregio, met verreweg de meeste distilleerderijen. Staat bekend om fruitige en sherryrijke stijlen. Als iemand zegt dat hij een klassieke single malt zoekt, komt hij hier meestal uit.
Islay
Het eiland ten westen van Schotland, en de bekendste naam voor rokerige whisky. Turf is er eeuwenlang de enige brandstof geweest, en dat hoor je nog steeds terug in het mout. Zwaar geturfd, zout, medicinaal — mensen houden ervan of niet.
Highlands
De grootste regio in oppervlakte, en juist daardoor de minst bruikbare aanduiding. Van licht en bloemig tot zwaar en vlezig: het zit er allemaal in. Een whisky die "uit de Highlands" komt, zegt je eigenlijk niets.
Lowlands
Het zuiden van Schotland. Traditioneel lichtere, zachtere whisky's, vaak driemaal gedistilleerd. Lang een kleine regio, maar er zijn de laatste jaren distilleerderijen bijgekomen.
Campbeltown
Ooit had dit stadje tientallen distilleerderijen en noemde het zichzelf de whiskyhoofdstad van de wereld. Daar is weinig van over — er zijn er nog een handvol. De stijl wordt vaak omschreven als olieachtig en zilt.
De nuance
De regio zegt iets over traditie, niet over wat er in de fles zit. Er wordt op Islay niet-geturfde whisky gemaakt en in Speyside zware. Het vat, de vatgeschiedenis en de keuzes van de distilleerder wegen zwaarder dan de postcode.
Gebruik de regio als startpunt, niet als garantie.
Meer begrippen in ons whisky woordenboek.